Inventiviteit bij natuurkunde

Onderwijs gaat te vaak over kennis en vaardigheden. In mijn vak, natuurkunde, betekent dat vooral veel formules gebruiken en berekeningen maken. De theorie staat centraal en je moet die theorie kunnen toepassen. Dat laat weinig ruimte voor inventiviteit, voor eigen oplossingen of een eigen aanpak. Dat is jammer, want inventiviteit is een heel belangrijke vaardigheid. Het bepaalt in hoge mate het succes bij studie en beroep, zeker in de technologiewereld. Inventiviteit kan bij natuurkunde vrij makkelijk ingebouwd worden in proefjes en praktische opdrachten. Laat leerlingen zelf uitzoeken hoe je het best een telescoop kunt bouwen. Of hoe je het beste iets kunt isoleren. Geef ze alleen een vraag en wat spullen en laat ze zelf bepalen wat ze moeten meten en hoe ze dat gaan doen. Of geef ze alleen een opdracht om iets te maken dat ‘iets kan doen’ en laat ze zelf uitzoeken hoe die taak het best lukt. Dan gaat de inventiviteit kriebelen en dan wordt die opdracht hun ‘eigen ding’. Dan wordt natuurkunde veel leuker om te doen. Ze begrijpen beter waar ze mee bezig zijn en tegelijk ontdekken ze of ze talent voor inventiviteit hebben. Met mijn collega’s ga ik dit jaar aan de slag om praktische opdrachten te maken waar inventiviteit ingebakken zit. Die opdrachten noemen we het da Vinci Programma: dat zijn open onderzoeken, ontwerpopdrachten en robotica. En het leuke is dat andere scholen heel makkelijk mee kunnen doen met het testen en verbeteren van de opdrachten.;None;None