Een eerste test

Hij heeft het jaar al opgegeven, maar weet wat hij wel wil. Volgend jaar naar het MBO en dan de techniek in, met computers werken enzo. Hij is al wezen kijken. Hij kwam dit vertellen: "Meneer, die apparaatjes waar u mee werkt, die hebben ze daar ook." In de les is hij niet te houden, geen wonder, het is lastig, en het oppikken ergens halverwege lukt niet en de zinnen zijn toch al op iets anders gezet. Maar een half jaar  niets doen is lang. Om ons beide een plezier te doen bedacht ik een plan. De klas komt na de toetsweek binnen. Ik houd de beste jongen staande. "Als jij nou eens achterin de klas gaat zitten, daar staat een computer, op de computer staan documenten over wat een Arduino is, wat je er mee kan. Je hebt verteld dat je volgend jaar daar ook mee gaat werken... laten we er alvast mee beginnen." "Mag dat echt meneer? Wat vet!" Gedurende de volgende 50 minuten is hij gefocust op de elektronica, de tekst en de Arduino. Twee keer steekt hij zijn hand op om vragen te stellen hoe het script precies werkt en hoe hij verder komt. De rest van de klas is rustig aan het werk en wordt niet afgeleid. Een ideale combi. De volgende les komt hij weer naar mij toe: "Mag ik weer achterin werken?" Uiteraard mag dat, hij weet ondertussen hoe het werkt. De derde keer is de les voor de voorjaarsvakantie. Iedereen is al weg en hij is de spullen nog aan het opruimen en de computer aan het afsluiten. "Meneer, ik ga deze vakantie verder. Muh pa heeft een Arduino mee genomen van zn werk voor mij." Ik reageer uiteraard enthousiast en geef hem twee geprinte modules mee waar hij mee aan de slag kan. Ik ben benieuwd hoe ver hij is gekomen na de vakantie! Het mooiste is nog dit: Bij het volgende hoofdstuk gaat de gehele klas met de Arduino werken. Hij heeft dan alle benodigde kennis al en kan vol zelfvertrouwen andere helpen. Zo pikt hij toch wat mee en is voorbereid voor zijn toekomst. ;None;None