Blog 1; wat ben ik hier eigenlijk aan het doen!?
Mijn naam is Anne en ik geef Aardrijkskunde op een doodnormale school aan doodnormale kinderen in Zeist. Ik hou van mijn vak want het gaat over de hele wereld. Ik hou van les geven want ik heb contact en ben bezig met groei. Ik ben nu 28 en geef (afgezien van 2 jaar prutsen) 5 jaar les. Eerst hield ik me bezig met doen wat ik moest doen. Ik moet het hoofdstuk behandelen, leerlingen goed voorbereiden en zorgen voor hoge cijfers. Ik moest 10 proefwerken per jaar maken, afnemen en nakijken. Dus dat deed ik. En na een tijdje was opeens het moment daar. Het moment wat vast en zeker meerdere docenten kennen en hebben doorgemaakt: Terwijl je lekker bezig bent met je leerlingen en je les in je klaslokaal met het mooiste digibord en de leukste landkaarten van verre streken: Wat ben ik hier eigenlijk aan het doen!?Ik zal je 2 voorbeelden geven: Ik deed een opdracht met mijn 2e klas; 'Maak een werkstuk over een land met de islamitische cultuur.' Leerling 1 maakte een filmpje over Egypte en deed net alsof ze interviewtjes hield met de mensen op straat in Caïro terwijl hij gewoon in de kantine stond. Leerling 2 maakte een informatiefolder over Nederland en had het vooral over zijn eigen wijk Kanaleneiland waar volgens hem een Islamitische cultuur aanwezig was. Leerling 3 maakte een werkstuk over Marokko. Het was de informatie van Wikipedia maar dan in eigen woorden. Ik pak mijn van tevoren opgestelde beoordelingsformulier en dan zouden mijn 2 meest creatieve en innovatieve leerlingen een onvoldoende scoren. Mijn collega zegt dan vervolgens; je moet ook de opdracht duidelijker uit leggen! Zorg dat ze weten wat jij van ze verwacht. Hoe geef ik dit een cijfer?, vroeg ik mezelf af. Laat ik creativiteit doorslaggevend zijn? Hou ik me aan het vooraf opgestelde beoordelingsschema of waardeer ik de koppeling die de leerling heeft gemaakt met zijn eigen omgeving? Dit soort situaties begonnen me steeds vaker op te vallen. Een ander voorbeeld: Ik vroeg op een proefwerk; Noem een manier om Nederland beter te beschermen tegen eventuele overstromingen van de rivieren. Leerling 1 reproduceert de plannen die in het boek genoemd worden Leerling 2 geeft geen antwoord op de vraag maar weet wel exact uit te leggen waar de zwakke punten in de Nederlandse kustlijn zich bevinden. Hij heeft het nog goed ook. Leerling 3 komt zelf met een bizar plan waarvan ik me afvraag of het ooit haalbaar is. En gaat daar zo in op dat hij de rest van zijn proefwerk niet af krijgt. Wat leer ik leerlingen? Leer ik ze het boek reproduceren? Leer ik ze een opdracht goed opvolgen? Of láát ik ze leren? Daarom wil ik mijn vak anders gaan aanbieden. Ik ben er al mee begonnen. Meer doen, vaker ontwerpen of ontwikkelen. Plannen schrijven, problemen laten oplossen, modellen bouwen en scenario’s doordenken. Creatieve toepassingen bedenken en laten gebruiken. Oog hebben voor persoonlijke groei.Ik wil mijn methode eruit gooien en opdrachten die prikkelen en waarbij nieuwsgierigheid en vindingrijkheid van leerlingen centraal staat. In mij groeit een nieuwe overtuiging en die luidt als volgt: ‘Een goede leraar is iemand die dingen uit je haalt in plaats van je ermee volstopt’.;None;None